یه شعر تقدیم به کسی که خیلی برام عزیزه البته نمیدونم شاعرش کیه!
یکمم خودم دست کاریش کردم !البته خیلی کم:
حرف رفتنت كه مي شه به خدا مي شم ديوونه
نمي خوام بياد يه روزي كه بهم بگي تمومه
در حظور لحظه ها من بي تو هرگز نگذشتم
بي توقع از همه چي از همه كسم گذشتم
خاطراتت رو نوشتن همدم تنهائيامه
خوب اخه وقتي تو نيستي دسته كم اينا باهامه
وقتي از تو مي نويسم انگاري پيشم نشستي
كاش مي شد اينو بدوني همه چيز من تو هستي
اين همه گل توي دنياست اما من پي تو بودم
عطر خوشبوي كلامت پيچيده توي وجودم
همه جا اسم قشنگ مثل وردى رو لبامه
هميشه بوده نفس هات توي روياي شبامه
خاطراتت رو نوشتن همدم تنهائيامه
خوب اخه وقتي تو نيستي دسته كم اينا با هام
وقتي از تو مي نويسم انگاري پيشم نشستي
كاش مي شد اينو بدوني همه چيز من تو هستي
چيزي من ازت نمي خوام جز يه ساز عاشقانه
يك سبد گل عقاقي يك سلام بي بهانه
كاش مي شد بهت مي گفتم كه چقدر برام عزيزي
وقتي نيستي مثل بارون غصه تو دلم مي ريزي
اونقدر ماهي كه پيشت اسمون ماه نداره
خورشيد گرم نگاهت ديگه همتايي نداره